Jest już poniedziałek. Końcówka drugiej lekcji, czyli fizyki. Na czwartej mamy mieć sprawdzian podsumowujący nasze dotychczasowe umiejętności, czyli co umieliśmy już od początku gimnazjum do naszych ostatnich godzin nauki z nowym wychowawcą. Z tego co zrozumiałam i sama "wydedukowałam" to wiem, że Sebastian chce sprawdzić z kim jakie są "problemy" i komu będzie musiał pomóc w nauce. Mam nadzieję, że nie zaprosi ich tak jak mnie do siebie.. To znaczy.. Mam całkowicie gdzieś co ten idiota zrobi.. Phi!
Dzwonek rozbrzmiał na przerwę
-Na następnej lekcji podam wam zadanie domowe z fizyki, a teraz możecie wyjść - oznajmił profesorek - Mam nadzieję, że nie zawiodę się na tobie podczas testu - powiedział do mnie, ostatniej osoby wychodzącej z klasy. Jak to się dzieje, że zawsze wychodzę ostatnia?
-A co? Oczekujesz czegoś ode mnie?
Ten tylko się uśmiechnął, a ja prychnęłam i wyszłam z klasy, kierując się do moich przyjaciółek
-Hejka, co tam? - zapytałam podchodząc do Reni, Kaśki i Britney
-A nic, tak sobie gaworzymy wśród kruków - odpowiedziała jak zawsze wesolutka Renia
-Jakich kruków? - spytała zdziwiona Britney, zawsze nie do końca łapała żart - Aaa.. okej, rozumiem
-A tak na serio to o czym gadałyście?
-Trochę o tym, trochę o tamtym - powiedziała Kaśka z tym jej złośliwym uśmieszkiem
-A nie łaska powiedzieć? - zaśmiałam się
-No wiesz.. gadałyśmy o tobie i nauczycielu! - wykrzyknęła Renia, ale szybko zamknęłam jej usta dłonią, by nikt nie zwracał na nas zbytniej uwagi
-No co? Przecież widać jak na siebie patrzycie - spojrzałam na Britney morderczym wzrokiem - Teraz tak samo patrzysz na mnie... Chyba się nie zakochałaś - stwierdziła zrezygnowana
-Jasne, że nie! On jest ode mnie straszy o nie wiem.. trzy cztery lat! Nie ma opcji byśmy się zakochali, plus prowadzimy właśnie wojnę - oznajmiłam trochę wkurzona
-Ale byście do siebie pasowali! Jego czerwone oczy do twoich niebieskich, jego czarne włosy do twoich szarych! Jego idealna twarz do twojej słodziutkiej buźki! - Renia zabrała moją rękę ze swojej twarzy - No pomyśl! Mieć takiego wspaniałego, cudownego i przystojnego chłopaka! Jak marzenie! - i pochłonęła się w swoim śnie na jawie
-W ogóle, co robiłyście w weekend? - starałam się zmienić temat
-Ja byłam na weekendzie u babci na imieninach.. Wiało nudą.. - powiedziała Britney
-Ja spędzałam czas z moim chłopakiem - no tak, cała Kaśka, jako jedyna z niewielu w naszej klasie ma chłopaka - A ty?
-Ja? Ja.. uczyłam się do testu - wzruszyłam ramionami i zrobiłam przepraszającą minę
-Na pewno? - spytała Kaśka, zbliżając się niebezpiecznie blisko - To dobra wymówka, żeby ukryć spotkanie z chłopakiem lub wyjście jakieś
-O..o co ci chodzi? Przecież mówię prawdę, uczyłam się do testu - w domu mojego wroga, który mi wszystko tłumaczył i ogółem pomagał... to brzmi naprawdę źle..
-Uznam to za prawdę dopiero, gdy zobaczę wynik twojego sprawdzianu - powiedziała i wróciła do "normy"
-Czasem was nie rozumiem - oznajmiła Britney, zaśmiałyśmy się wszystkie trzy
-Co? Gdzie? Jak? Kiedy? - o, widzę, że Renia znowu powróciła do żywych - Wojna światowa numer 57! Aktywacja kurczaka! - wykrzyknęła
-Co?! - ja, Kaśka i Britney nic nie zrozumiałyśmy
-Ktoś może to przetłumaczyć na nasz? - zapytała Britney i się zaśmiałyśmy
-Śmiejcie się śmiejcie.. ja za to znam odpowiedzi na test - uśmiechnęła się w triumfalnym uśmiechu
-Skąd? - spytała Kaśka
-Wiem to i owo.. nie jestem taka głupia na jaką wyglądam - zrobiła się trochę mroczno-poważna, ale szybko wróciła do wesolutkiej wersji - Za 12 sekund dzwonek! Idę pod klasę, bo chcę widzieć jak pani Kowalska wyglebie się na obcasie
Popatrzyłam jeszcze za wesołą podskakującą niebieskowłosą. Wzruszyłam ramionami i w tym samym momencie zadzwonił dzwonek. Rozmawiając znalazłyśmy się pod klasą. Po drodze widziałam panią Kowalską, która podnosiła się z upadku. Aż dziwne.. tak samo jak pewien nauczyciel.
Lekcja minęła nie ubłagalnie szybko. I nagle znalazłam się przed testem
-Powodzenia - powiedział Sebastian, a potem zaczął chodzić po klasie sprawdzając czy nikt nie ściąga
Zamiast na nim, skupiłam się na teście. Pytania są.. jakoś..
Ani się obejrzałam, a już skończyłam. Coś za szybko mi poszło. O WIELE ZA SZYBKO... Poza tym, test wydawał się.. okropnie łatwy. Nie wiem czy to przez korki Michaelisa czy jego głupotę umieszczać takie proste rzeczy na teście, ale.. zrobiłam ten test jako pierwsza. Oddałam kartkę i usiadłam w ławce. Nie ma co robić przez następne dwadzieścia minut. Wyciągnęłam zeszyt, będący moim brudnopisem i zaczęłam rysować. Znowu nie wiedziałam co rysować, więc zauważając twarz w kreskach, w końcu wiedziałam co mogę narysować. Profesorek sprawdzał mój test lub kogoś innego. Moja ręka poruszała się raz delikatnie, a raz ostro mocno zaznaczając kształty. Po chwili w moim rysunku cos mi nie pasowało. Czyżbym znowu..? Nie.. Nie! Nie! NIE WIERZĘ! Pomalowałam czerwonym to co miało być czerwonym i patrzyłam na to coś..
Dlaczego?! Znowu! Ja w to po prostu już nie wierzę. Schowałam rysunek w zeszycie, zamykając go i zaczęłam się pakować. Dzisiaj, jako, że jest poniedziałek po czterech lekcjach mamy wf na dwóch godzinach lub basen. Jak kto woli. Ja osobiście wybrałam wf.
Dzwonek rozbrzmiał, a uczniowie musieli oddać kartki. Ciekawe jak sobie poradziłam. Walnęłam facepalma, wiedząc, że przejmuję się tą głupią oceną. W ogóle chyba złagodniałam. Powinnam toczyć wojnę z Sebastianem, który dalej zwraca moje podejrzenia co do jego osoby, niż iść mu na rękę! Co ja robię?! Założyłam torbę na ramię i już miałam wyjść z klasy, gdy..
-Nadia - usłyszałam swoje imię i odwróciłam się by zobaczyć Sebastiana z uśmiechem, trzymał mój test - Wspaniale! 100%, idealny wynik - oznajmił
Ja jednak nadal nie dowierzałam swoim uszom...


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz