16 grudnia 2017

Zabawa karnawałowo-choinkowa!

Święta, święta i po świętach... Przez ten czas ZA bardzo zaprzyjaźniłam się z Sebą... Jeszcze fakt, że wie o mojej rodzinie.. Byłam zbyt ufna...
-Hej Renia! Jak ci minęły święta? - spytałam na powitanie przyjaciółki
-Hejka Nadia! Muszę przyznać, że.. - zastanowiła się chwilę - dosyć męcząco.. - uśmiechnęła się marszcząc czoło
-Serio? Co się działo? - dopytałam
-Mój tata.. w zasadzie opiekun prawny - obydwie wiemy jak to jest być sierotami, ale ona ma przynajmniej opiekuna - Ciągle wrzeszczał lub wydzwaniał gdzieś. To mnie naprawdę wnerwiało, a gdy przychodziła pora pracy.. do obiadu, to po prostu ja musiałam się wszystkim zająć, bo jeszcze by złamał paznokieć - wyrzuciła ręce do góry
-To chyba naprawdę miałaś przekichane - zaśmiałyśmy się
-A tobie jak minęły? - spytała Renia patrząc na mnie z tym swoim chytrym uśmieszkiem
-... - co mam jej powiedzieć? - ..Dobrze - odwróciłam głowę w bok, by ukryć rumieńce
-Ooo.. coś mi się wydaje, że były nawet lepsze niż dobre - poruszała śmiesznie brwiami
-Weź przestań! - dalej byłam rumiana, ale jakby co zwalę to na zimno zimy
-O! Było jakieś zadanie na święta? - zapytała totalnie poważnie, uważnie przyglądając się rysom mojej twarzy, gdy wchodziłyśmy do szkoły
-Nie, nie było niczego.. chociaż nie.. - zastanowiłam się - Pan Grell kazał poćwiczyć przed sprawdzianem na wspinaczkę, a Michaelis zadał zadanie z fizyki - oznajmiłam wkładając do szafki kurtkę i przebierając buty
-Co?! - szybko rozebrała płaszcz, czapkę i szalik - Wybacz! Muszę zrobić zadanie! - pobiegła na schody, a ja się tylko zaśmiałam i zamknęłam szafkę
-Jak zawsze zapominalska - powiedziałam do siebie
-Ale zadanie zawsze ma bez błędnie zrobione - usłyszałam dobrze znany głos za sobą
-Nie podchodź tak do mnie.. na zawał zejdę jak tak dalej pójdzie.. - przerzuciłam torbę przez ramię - Wiesz, że mogłeś nie zadawać zadania na święta? Byłoby prościej.. - westchnęłam
-Ale wtedy nie miałbym żadnego powodu, by odwiedzić panienkę w drugi dzień świąt - uśmiechnął się zadziornie
-W ogóle stało ci się coś, kiedy wracałeś do domu? - nie wiem czemu o to pytam, ja się o niego nie martwię
-Nie, ale gdy wróciłem miałem koło 20 połączeń nieodebranych na telefonie..
-Dzień dobry - ten zimny, oschły głos
-Dzień dobry, panie Mayrus - odpowiedziałam
-Dzień dobry - głos Sebastiana w jego kierunku także był zimny, ale ostry jak sztylet
-Z tego co słyszę spędziliście razem święta - popatrzył centralnie w moje oczy
-Tak, czy jest w tym jakiś problem? Zasady nie zakazują spotykać się z uczniami - powiedział Sebastian.. czekaj.. spotykać?!
-Nie, nie ma żadnego takiego zakazu - odszedł w stronę pokoju nauczycielskiego
-Brak mu manier - oznajmił Michaelis, a ja spojrzałam na niego - Nie pożegnał się z nami - uśmiechnął się miło w moim kierunku
-Jak chcesz.. idź się zajmij sobą.. wciąż prowadzimy wojnę - oddaliłam się od niego - Widzimy się na lekcji - "pożegnałam się" i odeszłam w kierunku klasy
Pod klasą widziałam już większość uczniów. Przywitałam się z każdym, opowiadaliśmy jak spędziliśmy święta. Ja unikałam tematu o moich świętach jak ognia. Było bardzo przyjemnie pogadać tak przed lekcjami. Cóż.. pora zacząć tą głupią harówkę, prawda?
Zadzwonił dzwonek
Michaelis otworzył drzwi i weszliśmy do klasy. Usiedliśmy na swoich miejscach. Już wyciągnęliśmy książki i zeszyty, ale..
-Na początek mam małe ogłoszenie - oznajmił Sebastian, a my popatrzyliśmy na niego - W ten weekend odbędzie się zabawa karnawałowo-choinkowa, więc prosimy po 5 osób z każdej klasy do pomocy
-A na tą zabawę przychodzimy normalnie czy jakoś specjalnie ubrani? - zapytała "Barbie"
-Tak, obowiązkowo trzeba być ubranym w coś specjalnego - uśmiechnął się Sebastian i skierował wzrok ukradkiem na mnie, wzdrygnęłam się
-Czyli to w ten weekend? A dokładnie? - dopytał Kamil
-Wszystkie informacje są wywieszone na tablicy ogłoszeń, naprzeciwko sekretariatu - oznajmił - Więc.. jest ktoś chętny do pomocy przy dekorowaniu sali, przygotowaniu playlisty i jej puszczaniu oraz pracy jurora?
-Pracy jurora? Dlaczego? - zapytała Zośka
-Ponieważ podczas zabawy będzie konkurs na najlepsze przebranie - wyjaśnił nauczyciel, a dziewczyny zaczęły szeptać między sobą i się podniecać
-A nauczyciele też będą jurorami? - spytał Albert
-Tylko nauczyciele klas 2, więc ja, pan Mayrus i pan Uromne - o.. cholera..
I tak w ten sposób Gabryśka, George, Kinga, Ola i Elizabeth będą pomagać przy dekorowaniu sali. Renia pobawi się w DJ'a razem z innymi osobami z innych klas. A Kaśka pobawi się w jurorkę. Ja natomiast byłam sceptycznie do tego nastawiona.. dlaczego? Nawet nie wiem, ale mam złe przeczucie...

~*TIME SKIP*~

-Naprawdę.. - westchnęłam - Nienawidzę z nim lekcji
-Trochę ciężko w to uwierzyć.. - oznajmiła Britney
-Dlaczego? - spytałam zdziwiona
-Ponieważ macie naprawdę doby kontakt, plus prawie zawsze widzę was razem - odpowiedziała
-Pamiętaj, że to wojna. Pewnie dlatego - wzruszyłam ramionami, wymyślając szybko jakąś wymówkę
-Oczywiście - zaśmiała się - Dobra, tata po mnie przyjechał. Do jutra Nadia!
-Do jutra! - odkrzyknęłam oddalającej się dziewczynie - Pora wrócić do domu - powiedziałam do siebie i ruszyłam przez zaśnieżone miasto do ciepłego, lub nie, domku
Po drodze myślałam o tym stroju na zabawę. Cóż.. trzeba coś przygotować. Ciekawe co dziewczyny wybiorą.. Może powinnam pójść na shopping najpierw, a później do domu? Chyba tak.. Zmieniłam trasę. Byłam w drodze do sklepu z kostiumami. Weszłam do środka
-Dzień dobry
-Dzień dobry - odpowiedziała sprzedawczyni
Szukałam jakiegoś kostiumu, który odpowiadałby moim wymaganiom, ale żaden mi się nie podobał. Księżniczka, pirat, budowlaniec, syrenka, ninja, cosplay jakiejś postaci z anime, kolejna księżniczka, wróżka.. no nic ciekawego nie ma! Już miałam się poddać i wyjść, gdy nagle na kogoś wpadłam
-Przepraszam! - spojrzałam na twarz "nieznajomego" - C..co ty tu robisz?!
-Witam panienkę - uśmiechnął się od ucha do ucha
-Żegnam! Do widzenia - powiedziałam sprzedawczyni i szybko wyszłam ze sklepu, ale pan "wpadłem na panienkę to się uczepię" poszedł za mną - Czego chcesz?! - zatrzymałam się i odwróciłam do niego
-Chciałbym pomóc panience ze strojem - uśmiechnął się - Mam już idealne przebranie

-Co? Jakie?
-Zapraszam do mnie w piątek, a panienka się dowie
-Dlaczego dzień przed zabawą?
-By panienka nie miała innej opcji niż go przyjąć - dalej się uśmiechał
-Zamknij się..
-Czy potrzebuje panienka jeszcze czegoś z miasta?
-..Tak
-A więc będę panience towarzyszył
-Skoro chcesz.. ale ty nosisz wszystkie zakupy!
Odwróciłam się i poszłam w stronę sklepów. Skoro tu jestem to zafunduję sobie kilka nowych ciuszków. A on oduczy się towarzyszyć mi podczas zakupów! Ha! Ha! Plan idealny! Tylko.. nie odstępuje mnie na krok, jak jakiś cień.. Trochę to straszne, ale to pewnie, tylko nawyk, kiedy był tym kamerdynerem.. Mniejsza. Mam tragarza, więc mogę zaszaleć!
I takim sposobem kupiłam KILKA rzeczy..
A on nawet nie narzekał na ciężar..

*~~~~*~~~~*~~~~*~~~~*

Bez komentarza?

~Autorka

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz