Nadszedł piątek. Uporczywie szukałam przez ostatni tydzień jakiegoś kostiumu, ale na darmo. Albo to zaplanował albo wiedział, że tak będzie. Nienawidzę go... szczerze go nienawidzę. Dlaczego w takich chwilach przypomina mi się tamten pocałunek?! Dlaczego!?
Zadzwonił dzwonek. Koniec lekcji
-Mam nadzieję, że jutro przyjdziecie we wspaniałych strojach, poza tym życzę miłego weekendu - powiedział na do widzenia Michaelis
-Nawzajem panie Michaelis - odpowiedziała klasa
-Ta.. na pewno - odpowiedziałam ja
Klasa opuściła pomieszczenie, zostałam ja i nauczyciel
-Proszę czekać przed drzwiami
-Dobra - wzruszyłam ramionami
Ubrałam się w swoje rzeczy, przebrałam buty i podeszłam do drzwi. Nagle pojawił się Mayrus!
-Czekasz na kogoś? - spytał zimno, podejrzliwie na mnie patrząc
-Może.. - odpowiedziałam i odwróciłam wzrok na widok za drzwiami, padało
-Na Michaelisa?
-Co? Nie! - szybko zaprzeczyłam, za szybko
-Dlaczego się z nim spotykasz? - spojrzałam na niego jak na idiotę
-"Spotykam"? Ja się z nim nie spotykam!
-Więc? Jaka jest wasza relacja? - zapytał patrząc mi prosto w oczy
-Żadna! Proszę przestać na mnie naciskać!
-Ja się tylko o ciebie troszczę, nie chcę byś skończyła w paszczy tego nieczystego.. - nie dokończył
-Chyba prosiła byś na nią nie naskakiwał - czuć było mord.. bardzo było czuć!
-Wybaczcie mi, do widzenia - wyszedł za nim cokolwiek ktoś odpowiedział
-Sebastian..
-Nic ci nie jest? - ukucnął przede mną i sprawdził mój stan - Nic ci nie zrobił? - był zmartwiony
-Nie, nic - odpowiedziałam zdziwiona, a on tylko lekko się uśmiechnął
-Dobrze, chodźmy panienko
Wyszliśmy ze szkoły, przeszliśmy przez bramę, a na parkingu nie stał jego czarny motor. Cóż.. i tak by nim za bardzo nie mógł jechać w tym śniegu.. a zwłaszcza jak ulice są białe, a nie czarne. Jednak na parkingu stał pojazd, do którego Seba podszedł. To było czarne auto! (Nie przejmujcie się tłem ~Autorka)
-T.. to twoje auto?!
-Tak, zapraszam do środka panienko - otworzył mi drzwi od strony pasażera
Zmrużyłam oczy i przyjrzałam mu się. Cały czas czujna wsiadłam do auta, nadal obserwując Michaelisa. Okrążył samochód i wsiadł od strony kierowcy. Chwilę później byliśmy w drodze do jego domu. Radio grało, a między nami trwała cisza. Szkoda, że grało samo romantyczne piosenki, a podróż mi się jakoś dziwnie dłużyła! Gdy w końcu dojechaliśmy...
-Proszę, tu są klucze - podał mi klucze - Zalecam zaczekać w salonie, ja muszę zaparkować w garażu
-A gdzie ten garaż? - zapytałam z kpiną
-W ogrodzie za domem - odpowiedział uśmiechnięty
Ja tylko prychnęłam i skierowałam się do domu. Otworzyłam go kluczami od Seby, które tak BTW, miały przywieszkę z kotkiem, a potem weszłam do domu. Rozebrałam okrycie i buty. Weszłam do ciepłego salonu. Ale.. nie mogłam się powstrzymać! Pobiegłam do kuchni i sprawdziłam co robi mężczyzna. Wjeżdżał właśnie do garażu. A to daje mi jakieś 3-4 minuty. Pobiegłam szybko na górę. Schodki przeskakiwałam co dwa lub trzy. Rozejrzałam się po korytarzu. Jedne drzwi po lewej i trzy po prawej. Podeszłam do tych bliżej, czyli z lewej. Otworzyłam, a moim oczom ukazała się sypialnia. Dosyć bardzo wystrojona sypialnia. Sebastian ma chyba jakiś fetysz z tym XIX wiekiem...
Zbiegłam po schodach i na korytarzu wpadłam na Michaelisa. Co najgorsze, wpadłam w jego ramiona! Zabiję gnoja!
-Panienka powinna uważać, mogłaby wywrócić się tych schodach
-Nie mów mi co mogę, a czego nie - odpowiedziałam i próbowałam jakoś odepchnąć się od jego torsu - Mógłbyś mnie puścić?! - on tylko się uśmiechnął w odpowiedzi
-Dobrze - ale nadal mnie nie puścił
Siłowałam się tak z nim przez następne piętnaście minut. Dopiero, gdy przypomniałam mu, po co tu jestem, to postanowił mnie łaskawie puścić. Usiadłam w salonie i czekałam, aż wróci z góry. W tym czasie wyciągnęłam komórkę z torby i napisałam do Reni
"Za co się przebierasz?"
"Słyszałaś kiedyś o czymś takim jak shinigami?"
O ile dobrze pamiętam, to chyba Grell, kiedyś coś o tym wspominał...
"Niby tak, ale w ogóle nie wiem co to jest"
"Tak zwany bóg śmierci, no wiesz, coś jak mroczny kosiarz z Simsów"
"Kojarzę! Więc przebierasz się za kosiarza?"
"Mam nawet kosę śmierci! :D :D "
"Super! Nie mogę się doczekać aż zobaczę twój kostium!"
"I nawzajem!"
Wyłączyłam komórkę i obejrzałam się za siebie. Nagle znalazłam się tuż przed twarzą Seby
-AAA!! - spadłam z kanapy - Co ty robisz?!
-Uniżenie przepraszam, jednakże nie zwracała na mnie panienka uwagi, więc chciałem sprawdzić, co jest ważniejsze - uśmiechnął się, mimo lekko ściągniętych brwi. Kryje emocje?
-Mniejsza - odpowiedziałam - A więc?
-Bazując na panienki charakterze, który zmienia się z agresywnego na strachliwy, z wesołego na słodki i z znudzonego na zdezorientowany, przygotowałem odpowiedni strój
-Przejdź do rzeczy.. - przewróciłam oczami, jednak na chwile zatrzymałam się nimi na lekko wilgotnych włosach i ciuchach Seby
Brał prysznic? Aż tak długo pisałam?
-Dobrze, więc oto on - pokazał mi go...
-To jakiś żart? - popatrzyłam na niego spod byka
-Ależ skąd - zaprzeczył
-Jeśli myślisz, że to założę..
-Nie masz wyjścia panienko
-Ty gnoju.. - wysyczałam
~*TIME SKIP*~
-Nadia! Już myślałyśmy, że nie przyjdziesz! - wykrzyknęła Ola w stroju pirata i przytuliła mnie
-Siemka Nadia - powitała mnie z uśmiechem Kaśka, jako cosplay Izayi z DRRR!
-Hejka dziewczyny
-NAAAADIAAA!!! - obróciłam się w stronę głosu i w tym samym momencie zostałam zaatakowana przez Renię - Witaj! Wyglądasz suuuuper!
-No co ty! Ty wyglądasz o niebo lepiej! - pochwaliłam jej strój
Biała koszula, czarna kamizelka, czarne eleganckie spodnie, długi do kolan niebieski płaszcz, czarna kokarda upinająca włosy, make-up jak z filmu i zajebiszcze niebieskie szpile. Na nosie miała okulary, jak zerówki, w niebieskich oprawkach, a przy pasie długą czarną kosę z niebieskimi łańcuchami i czarną kokardą trzymającą je wszystkie, prawie przy ostrzu
-Myślałam, że to będzie bardziej ten kosiarz z Simsów - uśmiechnęłam się do niej
-Miał być, ale stwierdziłam, że trzeba trochę odświeżyć wygląd kosiarza - wyszczerzyła ząbki, które były trójkątne
-Nawet postarałaś się o zęby! Gratuluję! - pogratulowałam jej
-Cześć! - Britney w stroju ninja pojawiła się koło nas - Nadia! Jesteś kotem! Extra!
-I tu bym się spierała.. - mruknęłam
Mój strój składał się z obcisłego czarnego kombinezonu, czarnym pasem z doczepionym ogonem, czarnych szpilek, w których tak BTW trochę ciężko mi się chodzi, i opaską z kocimi czarnymi uszami. Na twarzy miałam make-up, do tego doczepiane wąsy, usta pomalowane czerwoną szminką i żółte soczewki, wyglądające jak kocie oczka. Jeszcze czarne rękawiczki bez palców i tipsy, wyglądające jak pazury. Niby jestem w tym ładna.. a nawet seksowna, ale...
-Dlaczego panienko? Przygotowałem ten strój bazując na panienki charakterze - "zasmucił" się Michaelis
-O! Pan Michaelis, dobry wieczór
-Dobry wieczór - uśmiechnął się
Natomiast Michaelis był przebrany za króliczego kamerdynera. Miał elegancki garnitur, w zasadzie cały był elegancki. Przy rozdzieleniu jaskółczego ogona w jego marynarce był ogonek, a na głowie miał opaskę z króliczymi uszami. Na nosie natomiast miał okulary, a na rękach nieodłączne rękawiczki
-Dziewczyny, zaraz przyjdę, idźcie już do środka - poinformowałam resztę
Te przytaknęły i odeszły, odwróciłam się twarzą do Sebastiana
-Czyli co?
-Coś się stało panienko?
-Ja kotek, a ty królik? - obejrzałam go jeszcze raz od stóp do głowy
-A dlaczego nie?
-Dobre pytanie...
I w ten sposób.. zaczęłam zabawę choinkowo-karnawałową...
Kłócąc się z tym idiotą...
*~~~~*~~~~*~~~~*~~~~*
Ktoś obstawiał kostium kota? Jakieś pytania?
~Autorka


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz