11 grudnia 2017

Po lekcjach...

Lekcje z tym nauczycielem niby nie wydają się złe, ale.. dla mnie to piekło! Co z tego, że to jego pierwszy dzień?! I tak materiały zdążyliśmy jeszcze raz przerobić! Jak on to zrobił? Jeszcze nie wiem.. ale się dowiem! Kiedyś! Na pewno.. możliwe...
Podczas ostatniej lekcji, czyli plastyki, którą tak ogółem też mamy z Sebastianem, mieliśmy narysować co chcemy. Najpewniej chciał stwierdzić ile osiągają nasze umiejętności. Szkicowałam. Kilka kresek tu i tam. Popatrzyłam przez okno wciąż tworząc jakieś kreseczki. Westchnęłam i wróciłam do rysunku. Widziałam jakąś postać. Przyjrzałam się dokładniej. To Sebastian!!! Nie! Chociaż mam szansę się troszkę zrewanżować. Dorysowałam rogi, pazury, kły i szpiczaste uszy. Szkic został pomalowany w odcieniach od czerni do bieli, ale coś nie dawało mi spokoju. No tak poza uczuciem bycia obserwowaną. Wzięłam czerwony i pomalowałam oczy. Pobawiłam się jeszcze kredką i utworzyłam małą mgiełkę wokół oczu. Podniosłam swoje dzieło i przyjrzałam się.

Wyglądał tak samo pociągająco co strasznie. Jak jakiś potwór...
Nagle mój rysunek został mi wyrwany z rąk
-Hej! - wstałam i spojrzałam na złodzieja
-Widzę, że panienka Nadia już skończyła - zaczął się przyglądać
-Nie patrz! - starałam się zabrać mu kartkę, ale cały czas robił uniki, nie odrywając wzroku od kartki z jego podobizną - Oddaj!
-Czyżbym dostąpił zaszczytu zostania narysowanym przez panienkę Nadię? - Zakpił? Skomplementował? Sama nie wiem
-Tak tylko maziałam po kartce! - musiałam się jakoś usprawiedliwić..
-Czyżby? Widziałem z jakim zapałem rysowałaś - to tłumaczy to dziwne uczucie - Aż tak panienka mnie znienawidziła, że dorysowała mi te elementy? - tym razem wyczułam kpinę!
-Elementy? Nie nazywaj tak, takich super dodatków! - jego twarz nie wyrażała żadnej emocji - Kły lub pazury.. dlaczego obrażasz cechy zwierzęce? - moja mała zemsta za sprawdzian z historii wytoczyła artylerię
-Nie śmiałbym, jednakże.. panienka uważa, że takie dodatki są "super"? A więc dlaczego je dodała właśnie tutaj? - wskazał na siebie, złapał mnie! Muszę coś wymyślić!
-Może chciałam zrobić cię ładniejszego? - prychnęłam, potrząsając rękę na pozór "Odganiam natrętną muchę"
-Nie spodobałem się panience? - położył dłonie na moich barkach i mimowolnie przeszedł po mnie dreszcz. Odskoczyłam
-Jesteśmy w klasie Sebastian! Opanuj się!
-Już zdążyłaś przeskoczyć granicę między "pan" i zaczęłaś mówić do mnie na "ty"?
Dzwonek zadzwonił jak tylko otworzyłam usta by mu wygarnąć to i owo. Chociaż z tym przejściem na "ty" ma rację. Nawet nie zauważyłam.. Zaczęłam się pakować. Założyłam torbę na bark i już miałam wychodzić, gdy drzwi zostały zamknięte. To nie był wiatr. Spojrzałam na dłoń w czystej białej rękawiczce, potem na rękę, aż mój wzrok zatrzymał się na twarzy jednego takiego wkurzającego nauczyciela
-Mógłbyś mnie wypuścić? Skończyłam już lekcje.. - powiedziałam z nietypowym spokojem
-Nie słuchałaś mnie? - powiedział z dezaprobatą i dotknął palcem czoła, podpierając rękę - Miałaś zostać ze mną chwilkę po lekcjach - powiedział z tym swoim uśmieszkiem, od którego mnie mdli
-No to czego chciałeś? Bo petycji na "Najlepszego nauczyciela roku" nie podpiszę.. - powiedziałam zniechęcona i "szczerze" przejęta
Ręka przemknęła koło mojej twarzy i uderzyła w drzwi bezszelestnie. Nie zastanawiając się jak to zrobił, szybko odnalazłam się w "interesującej" sytuacji. Sebastian oparty jedną ręką o drzwi, pochylający się nade mną, a drogi ucieczki z drugiej strony nie ma. Dlaczego? Z łatwością złapał by mnie drugą ręką i nie wiadomo już co zrobił.. Wycofałam się trochę by zwiększyć odległość między nami, ale ten jak na złość się przybliżył. Drzwi postanowiły utrudnić mi jeszcze bardziej moje położenie. Oparta o te nieszczęsne drzwi ze strachem wymalowanym w oczach spojrzałam na Sebastiana. Jego twarz była niedaleko mojej, o wiele za blisko! Położyłam ręce na torsie mężczyzny i spróbowałam go odepchnąć, ale ani drgnął. Zamiast tego wyczułam lekkie zarysy mięśni pod koszulą. Zarumieniłam się jak głupia. Jesteśmy w stanie wojny, a on co?! Druga ręka należąca do Sebastiana powędrowała w moją stronę. Zamknęłam oczy i przygotowałam się na najgorsze, ale nic nie nadeszło. Poczułam tylko palce na moich szarych włosach i tyle. Zdziwiona i zdezorientowana otworzyłam oko, a potem drugie. Sebastian stał z uśmiechem, a w ręku trzymał jakiś kłaczek
-Kłaczek - powiedział i odsunął się, zabierając rękę z drzwi
-Prawie zawału przez ciebie dostałam! - nakrzyczałam na niego i szybko wyszłam z szali trzaskając drzwiami
Energicznie przemierzałam korytarz i schody. Moje serce biło nienaturalnie szybko. Policzki piekły, a w głowie był mętlik. Nie lubię tego stanu! Zatrzymałam się przed swoją szafką i odetchnęłam kilka razy. Włożyłam rękę do kieszeni jeansów w poszukiwaniu kluczy. Nie znalazłam ich. Przecież cały czas tam były. Miałam je w klasie. Wypadły mi po drodze? Poprawiłam torbę i ruszyłam polować na swoje klucze. Szłam z głową w dole tą samą trasą przypatrując się podłodze, była taaaaaka zachwycająca.. Nagle się z kimś zderzyłam. Upadłam i spojrzałam na rozbawioną twarz znienawidzonego nauczyciela
-Tego szukasz? - zapytał machając mi MOIM pęczkiem kluczy nad głową
-Tak, miło, że znalazłeś, a teraz oddawaj - wystawiłam rękę po klucze
On zamiast podać klucze, złapał mnie za rękę. Już miałam wyrwać swoją dłoń, ale ten podciągnął mnie i mogłam już stać o własnych siłach. Powiedziałam nieme oraz nieistniejące "dziękuję" i spróbowałam zabrać klucze. Niestety mi się nie udało
-Jesteś nauczycielem, prześladowcą, zboczeńcem czy złodziejem, bo już się pogubiłam - oznajmiłam
-Jestem jedynie piekielnie dobrym nauczycielem - powiadomił
-Extra.. to może oddaj klucze, a jutro będziemy kontynuować tę naszą wojnę? - zaproponowałam już trochę zirytowana
-Zostały nam jeszcze pewne sprawy do omówienia.. - pochylił się tak, że jego usta były tuż przy moim uchu - Nie cierpiące zwłoki moja duszyczko..
Poczułam jak klucze wpadają mi do rąk, a Sebastian odchodzi za mną, jakby nigdy nic. Czy on właśnie nazwał mnie swoją duszyczką?
O co chodzi..?

*~~~~*~~~~*~~~~*~~~~*

Hmm? Dlaczego przeniosłam opko z wattpada tutaj? Informatyka i brak pomysłu się kłania..

~Autorka

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz